Blog

29 Ιουλ. 2026

Στο λαγκάδι που οριοθετεί από ανατολικά και νότια την πλαγιά όπου είναι χτισμένα τα  Λαγκάδια της Γορτυνίας, ρέουν πηγαία ύδατα και χάρις σε αυτά υπάρχουν παλαιοί υδρόμυλοι εν σειρά σε διάφορες θέσεις, με κατάλληλες μεταξύ τους αποστάσεις και  υψομετρικές διαφορές. Ένας εξ αυτών, ο πρώτος στα κατάντη της γέφυρας του  διερχόμενου από τον οικισμό επαρχιακού αυτοκινητόδρομου, διατηρεί κατάλοιπα της  αλεστικής εγκατάστασης και είναι το θέμα του παρόντος σύντομου σημειώματος1.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΗΧΩ ΤΩΝ ΛΑΓΚΑΔΙΩΝ
( Φ 443/ Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2002 σελ 3 )

Κάθε φορά που ο Θεός με αξιώνει και επισκέπτομαι τη γενέθλια γη, τα Λαγκάδια, απαραίτητα πριν μπω στο χωριό και πάρω το δρόμο για το σπίτι μου, κάνω μια στάση στο προσκυνητάρι στον Άγιο Κωνσταντίνο.Θέλω από εκείνο το σημείο ν’ αγναντέψω τις γειτονιές και τους μαχαλάδες του χωριού μας.

Παρατηρήσεις αυτοψίας (27 Ιουλίου 2022).

Χάρις στην εκδρομή (27 Ιουλίου) των μετεχόντων στο 4ο Εργαστήριο Παραδοσιακής Τέχνης της Πέτρας (Λαγκάδια Γορτυνίας) είδα από κοντά την εν θέματι γέφυρα, η οποία έως εκείνη τη στιγμή μόνον εξ ακοής μου ήταν γνωστή. Ως εκ τούτου εκφράζω κατ’ αρχάς θερμές ευχαριστίες στους οργανωτές («Άνθη της Πέτρας») και ειδικότερα στον κ. Ι. Τσιαούση και εύχομαι τα καλύτερα σε εκείνους που συμμετείχαν. Αυτοί άλλωστε ελπίζω να είναι οι πρώτοι αναγνώστες των παρακάτω παρατηρήσεων, οι οποίες κατά πολύ συμπληρώνουν όσα εξ ανάγκης λίαν περιληπτικά και επιλεκτικά πρόλαβα υπό πίεση χρόνου να εκθέσω κατά τη διάρκεια της επίσκεψης.

Όταν, πριν από λίγα χρόνια, διάβασα στον τύπο ότι ιδρύθηκε Πολιτιστικό Σωματείο με τον αντιφατικό τίτλο ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ, μια αντίστιξη ανάμεσα στην άψυχη πέτρα και στα… άνθη της, δεν παραξενεύτηκα καθόλου. Ίσα-ίσα θεώρησα τον τίτλο ενδιαφέροντα, γιατί μέσα από κάτι τέτοιες λεκτικές αντιφάσεις προκαλείται περισσότερο ...